آژانس فضایی روسیه اعلام کرده است که طرح ساخت یک ایستگاه فضایی جدید در مدار نزدیک زمین (LEO) را به مجلس مسکو پیشنهاد خواهد داد…

این آژانس همچنین تمایل خود را برای افزودن به طول عمر مفید ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) تا سال 2020 ابراز کرده است. ساخت یک ایستگاه فضایی روسی علاوه بر اینکه مرحله ای برای شروع ماموریت های جدید به مریخ خواهد بود، به روسیه این امکان را می دهد تا پروژه مطالعه ماه خود را نیز آغاز کنند.

کمتر پدیده کیهانی به اندازه دنباله دارها باعث ایجاد بیم و ترس در بشر شده ‏اند.به طورخاص می‏ توان به دنباله‏ دار هالی اشاره کرد که در تلمود (یکی از کتب مقدس یهودیان) از آن به این صورت یاد می ‏شود...

«ستاره ای که هر هفتاد سال یک‏ بار ظهور می ‏کند و باعث اشتباه ناخدایان کشتی ‏ها می ‏گردد». در سال 1066 میلادی، مشاهده این دنباله ‏دار درست پیش از جنگ هیستینگز (Battle of Hastings)، به عنوان نشانه ‏ای از بدشگونی تلقی شد. گفته می ‏شود در سال 1456، پاپ کالیکستوس سوم (Pope Callixtus III) دنباله‏دار هالی را تکفیر کرده است.

دانش جدید البته به دنباله ‏دارها به صورت دقیق ‏تری می‏نگرد. امروزه می‏ دانیم که دنباله‏ دارهایی مانند هالی، توده‏ هایی مرکب از غبار و یخ هستند که در مدارهای به شدت بیضوی (بیضی­ هایی با خروج از مرکز نزدیک به یک) به دور خورشید می‏ گردند. دنباله‏ی زیبای دنباله‏ دارها ناشی از برخورد آن‏ها با ذرات بادهای خورشیدی است. ما حتی می‏ دانیم منبع دنباله‏ دارها از کجاست: آن‏ها اجرامی متعلق به کمربند کوییپر هستند که توسط نپتون و اورانوس از مدار اصلی خود خارج می‏ شوند.

ستاره شناسی فرو سرخ(Infrared astronomy):

     ستاره شناسیِ فروسرخ شاخه ای از اخترشناسی یا نجوم است که تابش فرو سرخِ ساطع شده از ستاره ها، سیارات و سایر اجرام کیهانی را بررسی می کند.طول موج های فرو سرخ،بلند تر از طول موج های نور مرئی و کوتاه تر از طول موج های رادیویی هستند.

اشیاء هرچه سردتر باشند،تابش فروسرخ کمتری دارند.تابش فروسرخ همچنین می تواند از نواحی«غبار آلودِ»کهکشان بگذرد و اشیایی را که در غیر این حالت نامرئی هستند، نمایان می سازد.تابش فرو سرخِ اجرام فضاییِ بسیار دور، راحت تر از نور مرئی که بخش عمده ای از آن بازتابنده می شود،به درون اتمسفر زمین نفوذ می کند.اختر شناسان از عکس های فروسرخ برای دیدن این اشیاء یا اجرام استفاده می کنند، زیرا چشم انسان فقط قادر به دیدنِ نور مرئی است.متخصصان اختر شناسیِ فروسرخ،ستاره های جوانی را شناسایی کرده اند که هنوز درخشش اصلی و نهایی خود را به دست نیاورده اند.

ستارۀ نوترونی(Neutron star):

ستاره نوترونی،کوچک ترین و چگال ترین نوع ستاره ها است.بخش عمده ای از یک اتم از فضای خالی تشکیل شده و الکترون ها و همچنین پروتون ها و نوترون های توپُری که مرکز یا هستۀ اتم ها را تشکیل می دهند ، جای بسیار کوچکی را تشکیل می کنند. مادامی که یک ستاره به درخشش ادامه می دهد ، نیروی تابشی آن (که شبیه یک بمب انفجاری) تمام اجزای اتم ها را از هم جدا نگه می دارد. اما هنگام مرگ ستاره ها، گرانی یا جاذبۀ موجود در ستاره ، با چنان نیرویی موجب فروریزی لایه های خارجی به درون می شود که هسته کاملاً به صورت نوترون های جامد و توپُر درمی آید ؛ زیرا الکترون ها پروتون ها به هم فشرده و تبدیل به نوترون می شوند. بعضی از ستاره های نوترونی به ستاره های سوسو زننده یا تپ اخترها (پولسارها) شباهت می یابند.

ستاره (Star):

     ستاره ها گوی های درخشانی از گاز هستند که گرمایشان از قسمت درونی و مرکزی آنها می آید؛ جایی که هیدروژن به هلیوم تبدیل می شود و انرژی هسته ای تولید می کند.بسیاری از ستاره ها، همانند خورشید ما، قبل ازآنکه سوختشان تمام شود، میلیاردها سال به شکل یکنواخت می درخشند.

حال اگر می خواهید اطلاعات مهمتری از ستاره ها داشته باشید،روی ادامۀ آن نیز می توانید کلیک کنید.

در منظومه شمسي ميدانهاي مغناطيسي خورشيد وسيارات عموما" توسط جريانات الكتريكي متحرك درون لايه هاي رساناي دروني توليد مي شود.در خورشيد ميدان مغناطيسي  ناشي از حركت داخلي گاز يونيده است.در زمين لايه رساناعامل ايجاد...

ميدان به شكل آهن مايع در هسته بيروني قرار دارد.در مورد سياره مشتري وزحل ميدان مغناطيسي ناشي از حركات درون لايه هيدروزني فلزي ودر اورانوس ونپتون هم احتمالا" يك لايه يخي slushy- عامل ايجاد ميدان است.

در سياره تير هسته آهني بزرگ عامل ايجاد ميدان است گرچه فعال بودن اين هسته هرروز مورد شك بيشتري قرار مي گيرد واحتمال دارد كه ميدان مغناطيسي موجود باقيمانده ميدان از زمانهاي دور سياره باشد.در حال حاضر ماه وسياره مريخ داراي ميدان نيستند اما آزمايش روي سخره هاي دو جرم نشان از وجود ميدان در زمانهاي گذشته دارد.اقمار بزرگ سياره مشتري نيز داراي ميدان ضعيفي هستند.تاكنون طي تاريخ چندين بار (در مقياس چندصدهزار ساله)جاي قطبهاي ميدان مغناطيسي زمين تغيير كرده است البته خورشيد نيز داراي چنين تغييراتي است كه دوره آن كوتاهتر واثرات آن عموما" محلي است.كشف اين تغييرات كمكي بوده است در جهت توجيه تكتونيك صفحه اي.

قسمتي از فضا كه محل برخورد باد خورشيدي با ميدان مغناطيسي است مغناطكره ناميده مي شود.

 هایابوسا ۳ سال دیگر به زمین بازمیگردد

آژانس اكتشافات فضایی ژاپن (جاكسا) که قرار بود فضاپیمای هايابوسا را در بهار سال 2007 به زمین برگرداند ، تصمیم گرفت این کار را تا سه سال دیگر به تعویق بیندازد .

آژانس اكتشافات فضایی ژاپن (جاكسا) اعلام كرد: بازگرداندن كاوشگر فضايي بدون سرنشين "هايابوسا" به‌زمين را سه‌سال به تعويق مي‌اندازد.هايابوسا پس از تلاش نا موفق  براي نمونه‌برداري از سيارك ايتوكاوا در اوايل آبان ماه، قرار بود، اواخر بهار سال ‪ ۲۰۰۷ميلادي به زمين بازگردانده  شود. هایابو سا قرار بود كاوشگر Minerva را به سطح ایتوکاوا بفرستدوپس از نمونه برداری از این سیارک به زمین بازگردد اما  Minerva  بعد از جدا شدن از فضاپيماي حامل خود در فضا گم شد. ( كاوشگري كه در فضا گم شد)  به‌گفته جاكسااز روز جمعه گذشته ارتباط مخابراتي با "هايابوسا" نيز دچار اختلال شده و اين سازمان در تلاش براي رفع اين اشكال است. جاكسا با توجه به اينكه كار تعمير اين كاوشگر فضايي نياز به زمان زيادي دارد، برنامه بازگرداندن آن به زمين را سه سال تعويق انداخته است.

پس از140 سال سردرگمي

پروفسور مارتين بارستو از دانشگاه ليستر در بريتانيا که تيم محققان را سرپرستی کرد گفت آنها از اين دستاورد به وجد آمده اند.او گفت: "حسابی به هيجان آمده ايم، پس از 140 سال سردرگمي، بالاخره اطلاعاتی را که درباره اين ستاره لازم داشتيم به دست آورديم تا ببينيم آيا نظريه ما درباره کوتوله های سفيد صحيح است يا خير.

کاوشگر گم شد

كاوشگر Minerva كه قرار بود خرده سيارك Itokawa –25143 را بررسي كند، بعد از جدا شدن از فضاپيماي حامل خود،Hayabusa در فضا گم شد. Itokawa يك خرده سيارك 600 متري است كه احتمالا تكه اي از يك خرده سيارك بزرگترمي باشد وفضاپيماي Hayabusa توسط JAXA (سازمان تحقيقات فضايي ژاپن) به گونه اي طراحي و برنامه ريزي شده بود ، كه در 12 نوامبر 2005 در 55 متري سطح اين خرده سيارك قرار بگيرد وكاوشگر رباتيك كوچك خود، Minerva را بر روي سطح آن رها كند وسپس از آن دور شده و خود را براي نمونه برداري از خرده سيارك در آينده اي نزديك آماده كند. اما در حاليكه انتظار مي رفت اين كاوشگر به آرامي بر روي خرده سيارك پايين بيايد تا بتواند تصاوير و اطلاعاتي در مورد سيارك و د ماي آن براي فضاپيما تهيه كند، در فضا رها گشت و هرگز به سطح آن نرسيد.     

سیستم خورشیدی یا دستگاه خورشیدی

    ترکیب یک ستاره بنام خورشید وهشت سیاره با نامهای تیر٬ ناهید٬ زمین ٬مریخ٬ مشتری زحل٬ اورانوس و نپتون و  تعدادی سیارک تعدادی دنباله دار   وتعدادی سیاره کوتوله که با نظمی قابل توجه دور آن می چرخند.میدان ثقل کره خورشید  ٬حرکت سیارات ودیگر اجرام منظومه را کنترل می کند.مقداری گاز وغبار میان سیاره ای نیز در این منظومه وجود دارد.